Kominek gazowy warto wybrać odpowiednio wcześnie. Nie dlatego, że samo urządzenie wymaga skomplikowanej instalacji, ale dlatego, że jego lokalizacja i sposób zasilania wpływają na kilka innych elementów projektu domu. Najczęstszy problem wygląda podobnie: kominek został wybrany już na etapie wykończenia, zabudowa jest zaprojektowana, a instalator dowiaduje się dopiero wtedy, że trzeba doprowadzić gaz w konkretne miejsce.
Czasem da się to zrobić bez większych problemów. Czasem jednak oznacza to prowadzenie instalacji zupełnie inną trasą, zmianę zabudowy albo kosztowną przeróbkę. Dlatego przyłącze gazowe do kominka najlepiej zaplanować razem z wyborem urządzenia i koncepcją jego zabudowy. Nie chodzi przy tym o to, żeby projektant musiał znać wszystkie szczegóły wykonawcze instalacji gazowej. Powinien natomiast wiedzieć, jakie informacje trzeba ustalić przed rozpoczęciem prac i gdzie mogą pojawić się problemy.
Od czego zacząć projektowanie zasilania kominka?
Najpierw należy wybrać konkretny model albo przynajmniej określić jego klasę i przewidywane parametry.
To ważniejsze, niż może się wydawać.
Kominki gazowe różnią się między sobą mocą, wymaganym ciśnieniem zasilania, sposobem podłączenia oraz konstrukcją układu gazowego. Nie warto więc projektować instalacji „pod kominek gazowy” jako urządzenie abstrakcyjne, a dopiero później szukać modelu, który będzie do niej pasował.
Prawidłowa kolejność powinna wyglądać raczej tak:
wybór kominka → sprawdzenie wymagań producenta → projekt przyłącza → wykonanie instalacji → montaż urządzenia.
Oczywiście w przypadku domu będącego dopiero na etapie projektu można najpierw określić przewidywane parametry urządzenia, a konkretny model wybrać później. Ważne jest jednak, aby nie zostawiać tego tematu całkowicie na koniec.
Czy do kominka wystarczy istniejąca instalacja gazowa?
W wielu przypadkach tak, ale nie należy zakładać tego automatycznie.
Jeżeli w domu znajduje się już instalacja gazowa, trzeba sprawdzić, czy została zaprojektowana z uwzględnieniem dodatkowego odbiornika, jakim będzie kominek.
To szczególnie istotne wtedy, gdy gaz zasila również:
- kocioł,
- kuchenkę lub płytę gazową,
- podgrzewacz wody,
- inne urządzenia gazowe.
Każdy dodatkowy odbiornik zwiększa całkowite zapotrzebowanie instalacji.
Dlatego przy projektowaniu zasilania nie wystarczy powiedzieć: „W domu jest gaz, więc kominek można podłączyć”.
Trzeba sprawdzić, czy instalacja ma odpowiednie parametry dla wszystkich urządzeń pracujących w budynku.
Moc kominka a instalacja gazowa
Kominki gazowe mogą mieć bardzo różną moc.
W przypadku niewielkiego urządzenia różnica w stosunku do istniejącego zapotrzebowania budynku może być niewielka. Przy dużym kominku z rozbudowanym palnikiem sytuacja wygląda inaczej.
Dlatego projektant instalacji powinien znać przynajmniej:
- moc nominalną urządzenia,
- zakres jego pracy,
- rodzaj gazu,
- wymagane ciśnienie zasilania,
- sposób podłączenia określony przez producenta.
Warto przy tym zwrócić uwagę nie tylko na moc maksymalną.
W nowoczesnych kominkach istotny jest również zakres regulacji mocy. Urządzenie może przecież pracować przez większość czasu ze znacznie mniejszym obciążeniem niż maksymalne.
Nie zmienia to jednak faktu, że instalacja musi być prawidłowo zaprojektowana dla warunków wymaganych przez urządzenie.
Ciśnienie gazu – parametr, którego nie warto pomijać
Jednym z podstawowych parametrów technicznych jest ciśnienie gazu na wejściu do urządzenia.
I tutaj pojawia się rzecz, o której inwestorzy często nie myślą.
Samo stwierdzenie, że „jest gaz ziemny”, niewiele mówi. Dla urządzenia ważne jest, czy gaz dociera do niego z odpowiednimi parametrami.
Dlatego przyłącze należy projektować na podstawie danych konkretnego kominka oraz parametrów istniejącej instalacji.
Nie powinno się również zakładać, że skoro inne urządzenie gazowe w domu działa prawidłowo, to dodatkowy kominek będzie działał bez żadnej analizy.
Instalacja jest układem całościowym.
Jeżeli jej parametry zostały źle dobrane albo przewód ma niewłaściwe parametry dla danego obciążenia, problem może ujawnić się dopiero podczas pracy urządzenia.
Gdzie powinien znajdować się punkt przyłączenia?
To pytanie warto zadać jeszcze przed wykonaniem zabudowy.
Punkt podłączenia gazu powinien być zaplanowany tak, aby:
- umożliwić prawidłowe podłączenie urządzenia,
- nie kolidować z elementami konstrukcyjnymi kominka,
- nie utrudniać wykonania zabudowy,
- zapewniać wymagany dostęp do elementów instalacji,
- uwzględniać wymagania producenta.
W praktyce właśnie tutaj doświadczenie instalatora okazuje się bardzo przydatne.
Na rzucie wszystko może wyglądać dobrze. Dopiero podczas montażu okazuje się, że zawór znalazł się w miejscu zajętym przez element konstrukcyjny, przewód przechodzi dokładnie tam, gdzie powinien znaleźć się element kominka albo dostęp do niego po wykonaniu zabudowy jest bardzo ograniczony.
Takich problemów można łatwo uniknąć.
Wystarczy uzgodnić lokalizację przyłącza przed wykonaniem zabudowy.
Nie chowaj problemu za płytą
Kominek gazowy jest zazwyczaj zabudowany. To oznacza, że po zakończeniu prac większość instalacji przestaje być widoczna.
Z punktu widzenia estetyki jest to oczywiście zaleta.
Z punktu widzenia serwisowania – już niekoniecznie.
Dlatego projektując zabudowę, trzeba przewidzieć dostęp do tych elementów, które w przyszłości mogą wymagać kontroli lub serwisu.
Nie chodzi o pozostawienie przypadkowej dużej rewizji w widocznym miejscu. Dobrze zaprojektowana zabudowa może zapewnić dostęp techniczny w sposób praktycznie niewidoczny.
To jednak trzeba przewidzieć przed zamknięciem zabudowy.
Instalacja gazowa a zabudowa kominka
Nie należy traktować instalacji gazowej i zabudowy jako dwóch niezależnych tematów.
Jeżeli architekt zaprojektuje zabudowę z dokładnością co do centymetra, a instalator dopiero później będzie szukał miejsca na przyłącze, prawdopodobnie pojawi się konflikt.
Dlatego przed rozpoczęciem prac warto ustalić:
- dokładne wymiary urządzenia,
- położenie króćca przyłączeniowego,
- przebieg przewodu,
- lokalizację zaworu,
- wymagane odległości,
- sposób wykonania zabudowy,
- dostęp serwisowy.
To szczególnie ważne przy dużych kominkach panoramicznych, narożnych i trójstronnych.
Im bardziej rozbudowana konstrukcja urządzenia, tym mniej miejsca na przypadkowe prowadzenie instalacji.
A co z przewodem gazowym w samej zabudowie?
Sposób prowadzenia instalacji musi odpowiadać obowiązującym wymaganiom oraz dokumentacji projektowej i wykonawczej.
Nie należy kopiować rozwiązań z innych realizacji tylko dlatego, że „tam się sprawdziły”.
Każda instalacja ma swoje warunki.
Znaczenie ma między innymi:
- rodzaj zastosowanego przewodu,
- sposób jego prowadzenia,
- połączenia,
- dostęp do elementów wymagających kontroli,
- zabezpieczenie instalacji,
- relacja przewodu gazowego z elementami zabudowy.
W przypadku kominka warto również uwzględnić podwyższoną temperaturę występującą w jego bezpośrednim otoczeniu.
Dlatego sposób prowadzenia instalacji powinien być uzgodniony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia i doświadczenie.
Kominek gazowy i szczelny, nowoczesny dom
Współczesne domy różnią się od tych budowanych kilkanaście czy kilkadziesiąt lat temu.
Są szczelniejsze, lepiej izolowane i często wyposażone w wentylację mechaniczną z odzyskiem ciepła.
Sam fakt zastosowania gazu ziemnego nie powoduje tutaj problemu, ale wymaga spojrzenia na wszystkie instalacje jako na jeden system.
Kominek gazowy z zamkniętą komorą spalania ma własny układ doprowadzania powietrza i odprowadzania spalin. Nie oznacza to jednak, że można całkowicie pominąć wentylację budynku.
Szczególnie ważne jest, aby nie podejmować decyzji o sposobie doprowadzenia powietrza czy wykonaniu zabudowy wyłącznie na podstawie doświadczeń z tradycyjnymi kominkami na drewno.
Kominek gazowy trzeba projektować zgodnie z wymaganiami konkretnego urządzenia.
Gaz ziemny i rekuperacja – nie rozpatruj tych tematów osobno
Jeżeli w domu planowana jest rekuperacja, informacja o tym powinna trafić do osoby zajmującej się kominkiem już na etapie projektu.
Nie dlatego, że kominek gazowy i rekuperacja są z definicji rozwiązaniami nie do pogodzenia.
Wręcz przeciwnie – odpowiednio dobrane urządzenie z zamkniętą komorą spalania może być stosowane w nowoczesnym budynku.
Problem pojawia się wtedy, gdy poszczególne elementy są projektowane niezależnie.
Kominek, system powietrzno-spalinowy i wentylacja powinny zostać przeanalizowane jako jeden układ.
Przyłącze warto zaplanować razem z przewodem spalinowym
To kolejna rzecz, którą warto zrobić odpowiednio wcześnie.
W przypadku kominka gazowego mamy do czynienia nie tylko z gazem. Trzeba również przewidzieć system powietrzno-spalinowy.
Oba rozwiązania zajmują przestrzeń.
Jeżeli przyłącze gazowe zostanie poprowadzone bez uwzględnienia przebiegu przewodu powietrzno-spalinowego, podczas montażu może zabraknąć miejsca na jedno z nich.
W dobrze przygotowanym projekcie te elementy są rozpatrywane jednocześnie.
Co powinien otrzymać instalator przed wykonaniem przyłącza?
Im więcej informacji zostanie ustalonych wcześniej, tym mniejsze ryzyko przeróbek.
Przed wykonaniem instalacji warto mieć:
Dane urządzenia
- producent,
- model,
- rodzaj gazu,
- moc urządzenia,
- wymagane parametry zasilania,
- sposób podłączenia.
Informacje dotyczące budynku
- lokalizację kominka,
- przebieg istniejącej instalacji gazowej,
- pozostałe odbiorniki gazu,
- rodzaj wentylacji,
- planowany przebieg systemu powietrzno-spalinowego.
Informacje dotyczące zabudowy
- wymiary,
- lokalizację urządzenia,
- grubość i rodzaj planowanej zabudowy,
- dostęp serwisowy,
- miejsce przeznaczone na elementy instalacji.
To nie jest przesadna dokumentacja.
To po prostu podstawowe informacje potrzebne do tego, żeby instalacja nie była wykonywana metodą prób i błędów.
Kto powinien zaprojektować i wykonać przyłącze?
Tutaj nie ma miejsca na eksperymenty.
Instalacja gazowa powinna być projektowana i wykonywana zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz przez osoby posiadające wymagane kwalifikacje.
Jednocześnie warto rozdzielić dwie kwestie.
Uprawnienia są konieczne. Doświadczenie z kominkami gazowymi jest bardzo cenne.
Osoba posiadająca kwalifikacje do wykonywania instalacji gazowych niekoniecznie musi mieć doświadczenie w montażu kominków gazowych. A właśnie specyfika zabudowy kominka, lokalizacja przyłączy, współpraca z systemem powietrzno-spalinowym czy dostęp serwisowy mogą zdecydować o jakości całej realizacji.
Najlepszym rozwiązaniem jest więc współpraca instalatora gazowego z ekipą, która rzeczywiście zna konkretny model kominka.
Najczęstsze błędy przy zasilaniu kominka gazem
W praktyce powtarza się kilka problemów.
Przyłącze zaplanowane zbyt późno
Kominek jest już wybrany, zabudowa gotowa, a dopiero wtedy ktoś zastanawia się, gdzie doprowadzić gaz.
Brak informacji o innych odbiornikach
Projektant uwzględnia kominek, ale nie bierze pod uwagę całkowitego zapotrzebowania instalacji.
Projektowanie „pod ogólny kominek”
Instalacja jest wykonana przed wyborem konkretnego modelu, a później okazuje się, że wymagania urządzenia są inne.
Brak uzgodnienia z wykonawcą zabudowy
Instalacja przebiega prawidłowo, ale później koliduje z konstrukcją obudowy.
Brak dostępu serwisowego
Wszystko wygląda dobrze do momentu pierwszej konieczności wykonania czynności serwisowych.
Przeróbki na budowie bez aktualizacji projektu
To szczególnie ryzykowna sytuacja. Jeżeli rzeczywiste warunki różnią się od założeń, rozwiązanie powinno zostać ponownie ocenione przez osobę odpowiedzialną za instalację.
Jak zaplanować przyłącze gazowe do kominka – praktyczna kolejność
Jeżeli kominek jest przewidziany już na etapie budowy domu, rozsądna kolejność jest następująca:
1. Określ lokalizację kominka.
Nie tylko na rzucie salonu. Trzeba sprawdzić również możliwość prowadzenia instalacji.
2. Wybierz konkretny model albo przynajmniej określ jego parametry.
Moc, rodzaj gazu i wymagania przyłączeniowe są punktem wyjścia.
3. Sprawdź istniejącą instalację gazową.
Uwzględnij wszystkie urządzenia korzystające z gazu.
4. Zaplanuj przebieg instalacji.
Wraz z lokalizacją punktu podłączenia i elementów wymagających dostępu.
5. Równolegle zaplanuj przewód powietrzno-spalinowy.
Nie zostawiaj go jako osobnego tematu.
6. Uzgodnij rozwiązanie z wykonawcą zabudowy.
Tak, aby instalacje i konstrukcja obudowy nie kolidowały ze sobą.
7. Wykonaj instalację zgodnie z projektem i wymaganiami urządzenia.
A po zakończeniu prac wykonaj wymagane próby i odbiory.
Dobrze zaprojektowane przyłącze jest praktycznie niewidoczne
W gotowym salonie użytkownik nie powinien zastanawiać się, którędy doprowadzono gaz.
I to jest najlepszy znak, że projekt został wykonany prawidłowo.
Cała techniczna część instalacji powinna zostać rozwiązana wcześniej, tak aby po wykonaniu zabudowy kominek wyglądał dokładnie tak, jak przewidział architekt.
To wymaga jednak współpracy kilku osób.
Architekt odpowiada za koncepcję i integrację kominka z wnętrzem. Projektant instalacji za prawidłowe rozwiązanie techniczne. Instalator za fachowe wykonanie.
Najlepsze realizacje powstają wtedy, gdy te trzy perspektywy spotykają się jeszcze przed rozpoczęciem prac.
Podsumowanie
Doprowadzenie gazu ziemnego do kominka nie jest zwykle najbardziej skomplikowanym elementem całej realizacji. Jest natomiast jednym z tych, które łatwo źle zaplanować, jeśli zacznie się o nim myśleć zbyt późno.
Najważniejsze jest ustalenie parametrów konkretnego urządzenia, sprawdzenie możliwości istniejącej instalacji, uwzględnienie pozostałych odbiorników gazu oraz właściwe zaplanowanie punktu podłączenia.
Równie ważne jest skoordynowanie przyłącza z zabudową kominka i systemem powietrzno-spalinowym.
I jeszcze jedna rzecz: przy kominku gazowym nie warto oszczędzać na doświadczeniu wykonawcy. Instalacja może być niewielkim fragmentem całego domu, ale jej błędy mogą później oznaczać konieczność rozbierania części zabudowy albo szukania przyczyn nieprawidłowej pracy urządzenia.
Najlepsze przyłącze to takie, o którym po zakończeniu budowy nikt już nie myśli – bo zostało właściwie zaplanowane, prawidłowo wykonane i pozostawione w konfiguracji przewidzianej przez producenta kominka.
